« hoofdpagina
Klinische definitie
Wat is hechting?
Verder lezen
De bondingpsychotherapie werd begin jaren ’70 ontwikkeld en in praktijk gebracht door Daniel Casriel (1924-1983). Hij was een Amerikaanse psychiater en psychoanalyticus in New York. Hij noemde de therapie New Identity Process (NIP). Later kreeg de therapie de naam bondingpsychotherapie.

Bondingpsychotherapie is een intensieve vorm van groepstherapie, waarin pijnlijke gebeurtenissen uit het verleden in een veilige omgeving emotioneel kunnen worden herbeleefd en verwerkt. De term bonding staat voor het proces dat gekenmerkt wordt door emotionele openheid bij lichamelijke nabijheid. Bonding wordt gezien als een natuurlijke behoefte, net zoals de behoefte aan lucht en voedsel.

Klinische definitie:
Bondingpsychotherapie is een interactief groepstherapeutisch proces voor de behandeling van stoornissen, die ontstaan wanneer basale psychosociale behoeften die gerelateerd zijn aan neurobiologische processen, niet vervuld worden.
De cliënt moet gemotiveerd zijn voor deze intensieve behandeling. Dan kunnen deze stoornissen verbeteren met behulp van ervaringsgerichte, lichaamsgerichte, non-verbale en verbale methoden.
Speciale technieken kunnen worden aangeleerd. Deze zorgen voor essentiële veranderingen.
Van belang hierbij is een ondersteunende emotionele relatie van de cliënt met de groep en de therapeut.
Wat is hechting?
Veel mensen hebben in hun vroege kinderjaren een veilige hechting gemist. Onder een veilige hechting wordt verstaan dat je jezelf veilig kan voelen bij een belangrijke hechtingsfiguur (meestal de moeder of vader), bijv. in een situatie waarin er gevaar dreigt. Een eenvoudig voorbeeld is een dar kind zich brandt aan een strijkijzer of van zijn fiets valt en getroost wordt door zijn moeder en/of vader. Het kind leert hierdoor dat het in een moeilijke of pijnlijke situatie terug kan vallen op zijn ouders. Ook leert het dat het pijnlijke emoties mag uiten. Dit zorgt ervoor dat het kind hulp, steun of troost leert zoeken bij een betrouwbare andere persoon. Dat is een belangrijk kenmerk van veilige hechting. Zou het kind gestraft of weggestuurd worden, wanneer het in bovengenoemde situatie troost zoekt, dan kan het negatieve gevoelens en gedachten over zichzelf ontwikkelen. Bijvoorbeeld ‘Ik ben niet belangrijk, ik doe er niet toe’of ‘ik ben niet om van te houden’ of ‘ik heb geen recht op troost of genegenheid, ik moet dit eerst verdienen.’
Uit onderzoeken is gebleken dat wanneer ouders niet juist op de emotionele behoeften van pasgeborenen inspelen, er geen goede hechting plaats vindt en baby’s gedragsproblemen kunnen ontwikkelen. Dit kan leiden tot bijv. problemen met slapen, eten of veel huilen. Het kan zelfs in extreme gevallen leiden tot overlijden wanneer er helemaal geen lichamelijke en emotionele nabijheid is. Bekend hierover zijn gegevens van weeshuizen in de Tweede Wereldoorlog, waarin baby’s soms ernstig verwaarloosd werden en zelfs overleden omdat er te weinig hechting plaats vond.
Het ervaren van weinig veiligheid als kind kan verschillende oorzaken hebben. Zo kan het zijn dat een van je ouders een lichamelijk of psychiatrisch probleem had (bijv. een ernstige ziekte of een alcoholverslaving), waardoor hij/zij er niet voor je kon zijn als kind. Of je komt uit een groot gezin en je ouders moesten zo hard werken om het gezin te onderhouden, dat ze geen tijd meer hadden om je aandacht en liefde te geven.
Het missen van veiligheid in de belangrijke kinderjaren kan ertoe leiden dat je later moeite hebt met lichamelijke nabijheid van een ander en met het ervaren en doorgeven van genegenheid. Ook kunnen de negatieve gevoelens en gedachten, die je over jezelf ontwikkeld hebt, ertoe leiden dat je jezelf vaak somber of ongelukkig voelt of dat je erg onzeker en angstig bent.
In de bondingpsychotherapie wordt gewerkt met oefeningen die gericht zijn op het losmaken van onderdrukte negatieve emoties uit het verleden. Dit wordt gecombineerd met het ervaren van lichamelijke nabijheid van de ander. Hierdoor wordt er ruimte gemaakt voor nieuwe en positievere ervaringen. En dit kan leiden tot een beter zelfbeeld en een beter psychologisch evenwicht.
Wanneer je onveilig gehecht bent heb je vaak angst om je te binden en/of angst om verlaten te worden. Dit is vaak de basis van veel relatieproblemen en kan door deze therapie worden overwonnen. Mede dankzij een groeiend besef van het belang van een veilige hechting in de kinderjaren is in de laatste jaren de interesse voor de bondingpsychotherapie gegroeid. Door het ingrijpende en emotionele karakter van de sessies stuit deze therapie soms op een zekere weerstand, zowel bij cliënten als bij therapeuten. Door de jaren heen is de effectiviteit van deze methode bewezen, ook wetenschappelijk.

In Europa wordt bondingpsychotherapie toegepast in Nederland, België, Frankrijk, Duitsland, Italië, Portugal, Slovenië, Zweden, en Zwitserland. Elk land heeft zijn eigen vereniging. Nederland en België vormen samen de Vereniging voor Bondingpsychotherapie (VBP). De Europese vereniging is aangesloten bij de European Association of Psychotherapy.

In het boek “Bonding psychotherapy; Theoretical Foundations and Methods” beschrijft Konrad Stauss de theoretische achtergronden van deze de therapie. Het boek is in eigen beheer uitgegeven en kost 25 euro zonder en 35 euro met verzendkosten.

Men kan ook één pakket bestellen van boek + DVD documentaire (zie hieronder) en dat kost met verzending inbegrepen : 55 euro (dit zijn tarieven voor België-Nederland) Door de bestelling door te mailen naar moniek@bondingpsychotherapy.org en het bedrag te storten op onderstaande rekening met de vermelding van het aantal (boek(en)-DVD) wordt de bestelling zo vlug mogelijk geleverd.

ISBP Bankinformatie:

ISNIP, KBC- Bank,
Moerkerkesteenweg
8310 Brugge (België) 
475-2090891-72
IBAN : BE38 4752 0908 9172
BIC : KREDBEBB
Verder lezen
De volgende links bieden achtergrond informatie van:

Documentaire: “Bondingpsychotherapie, ook iets voor mij?”

De documentaire vertelt het aangrijpend verhaal van vier volwassenen in deze onorthodoxe therapie met zeer goede resultaten.

Bondingpsychotherapie laat zien dat emotionele schade als gevolg van het gemis aan een veilige hechting in de kinderjaren, later nog te herstellen is. Zo zijn onder meer depressies, angststoornissen en relatieproblemen met deze methode goed aan te pakken. Uit ervaring blijkt dat de kans op terugval klein is, omdat problemen op een diep emotioneel niveau doorgewerkt worden tijdens de groepstherapie.

De film registreert het intense veranderingsproces dat de hoofdpersonen Linda, Jennifer, Caroline en Herman doormaken bij het verbeteren van hun zelfbeeld. Aangrijpende beelden vertellen hun verhaal. Therapeuten geven in de fi lm uitleg over de essentie van deze ongebruikelijke methode.

Het doel van de documentaire is een breder publiek op de hoogte te brengen van deze zeer effectieve therapie. Filmmaker Ronny Courtens regisseerde de documentaire naar een idee van Eva Elbaum, filmproducent. De eindredactie is in handen van Martien Kooyman.

Het is in het bijzonder aan de moed van de hoofdpersonen te danken dat dit eerste televisiedocument van een therapiesessie tot stand kon komen.

Informatie bij een der therapeuten vermeld op deze website.

De DVD kan besteld worden bij Patrick Vanassche, e-mail : patrick.vanassche@fulladsl.be
en betaald worden door overschrijving van 25 euro (inclusief verzendkosten) op de rekening van

Vereniging voor Bondingpsychotherapie
Account nr : 474-7145501-33
of the KBC Bank, Gistelse steenweg, 249
8200 Sint-Andries (België)
IBAN : BE 79 4747 1455 0133
BIC : KREDBEBB

Literatuur:
  1. Stauss, K. Kösel-Verlag (2006), Bondingpsychotherapie, Grundlagen und Methoden
  2. Struijk, A. (1997). Tegenoverdracht en bondingpsychotherapie. Handboek Groepspsychotherapie, aug. 1997;
  3. De Klerk-Roscam Abbing J. (1994). De Casrielmethode. Handboek Groepspsychotherapie, jan. 1994 (pp M4.1 1-34);
  4. Kooyman, M. (1990). Tederheidstekort en verslaving. In: Tederheid, over de gevolgen van tederheidtekort bij mens en dier. Uitg. SIGO (Stichting voor Interdisciplinair Gedragswetenschappelijk Onderzoek). A.D. de Groot en J.P. Kruijt (Red.), blz. 89-100. Boom: Meppel.
  5. Höfler- Zimmer D. & Kooyman, M.(1996). Attachment transition, addiction and therapeutic bonding. An integrative approach. In: Journ. of Substance Abuse Treatment, 13(6) pp. 511-519.
  6. Geerlings P. en De Klerk-Roscam Abbing J. (1985). Cathartische activerende, psychodynamische groepstherapie. Tijdschrift voor Psychotherapie. Jaargang 11, pp 1-19;
  7. Casriel D. Grosset & Dunlap, New York (1972). A scream away from happiness;
  8. Martens J. (juli 2001). Bondingpsychotherapie in een residentiële setting voor de behandeling van drugsgebruikers. In W.R. Buisman e.a. (Red.), Handboek verslaving. (B 6119-1-34). Houten/Diemen : Bohn Stafleu Van Loghum.
  9. Martens, J. (2000). Psychotherapiegroepen voor cliënten met harddrugverslavingen. In T. J. G. Berk et al., Handboek groepspsychotherapie (pp. N3.1-N3.44). Houten/ Diegem : Bohn StafleuVan Loghum.
 
Hoofdpagina   Meer informatie of algemene vragen? Email naar info@bondingpsychotherapie.nl